Układ mięśniowy psa to jedna z największych struktur ciała. Tkanki tworzące ten układ umożliwiają ruch, w tym funkcje dobrowolne, takie jak chodzenie i żucie, a także ruchy niedobrowolne, np. oddychanie i praca serca.
Funkcje
Układ mięśniowy psa pełni wiele funkcji. Podstawową jest poruszanie różnymi częściami ciała. Mięśnie stabilizują też stawy, aby funkcjonowały one pod ciśnieniem.
Typy mięśni
Dwa główne typy mięśni to mięśnie dobrowolne i niedobrowolne. Mięśnie dobrowolne kontroluje wola, natomiast niedobrowolne – układ nerwowy centralny. Składają się one z trzech typów tkanki:
- Mięśnie gładkie – wewnętrzne, niedobrowolne, otaczające tętnice, pęcherz i jelita.
- Mięśnie sercowe – niedobrowolne, zlokalizowane w sercu.
- Mięśnie szkieletowe – dobrowolne, zazwyczaj przyłączone do układu szkieletowego. U psów odpowiadają za chodzenie, żucie i machanie ogonem.
Budowa
Mięśnie składają się z wielu komórek trzymanych razem przez tkankę łączną. Każde włókno mięśniowe otrzymuje impulsy nerwowe z układu nerwowego centralnego, które są zamieniane na energię mechaniczną, powodując skurcz i ruch.
Choroby układu mięśniowego
Psy są narażone na trzy główne typy chorób mięśni. Choroby wrodzone to te, w których mięsień nie funkcjonuje prawidłowo. Są one zazwyczaj dziedziczne i częstsze u psów rasowych. Przykłady: dystrofia mięśniowa, niedobór włókien mięśniowych, rodzinny mioklonus odruchowy, wrodzona miotonia.
Inną grupą są choroby zapalne. Zapalenie dotyka jednego lub więcej mięśni. Przykłady: wielomięsowe zapalenie mięśni, eozynofilowe zapalenie mięśni, zapalenie mięśni wywołane infekcją.
Nowotwory (neoplazja) rzadko występują u psów. Wtórne nowotwory z pobliskich kości lub narządów mogą inwazować tkankę mięśniową i hamować jej funkcję.
Ocena funkcji mięśni
Istnieje cztery powszechne metody oceny funkcji mięśni u psów:
- Badania enzymów mięśniowych we krwi – mierzą ilość enzymów uwalnianych do krwiobiegu przy uszkodzeniu mięśni.
- Elektromiografia (EMG) – ocenia właściwości elektryczne mięśni szkieletowych.
- Biopsja mięśnia – pobranie tkanki do badania mikroskopowego. Wykrywa stan zapalny, infekcję i określa, czy nowotwór jest złośliwy czy łagodny.
- RTG (rentgenografia) – czasami stosowana przy diagnozie problemów mięśniowych. Choć RTG nie ujawnia wiele o samych mięśniach, może wykryć problemy w otaczających strukturach szkieletowych.