Ludzie hodowali psy do wykonywania różnych zadań wieki temu. Początkowo polowanie, aportowanie i pasienie były ważnymi funkcjami psów towarzyszących, by pomóc w pozyskiwaniu jedzenia. Dziś większość psów to psy domowe i nie muszą pracować. Większość ekspertów od treningu zgadza się, że niechciane zachowania (szczekanie, niszczenie mebli) można wyeliminować ruchem i daniem psu zadania. Ridżbaki rodezyjskie – z charakterystycznym grzbietem futra rosnącym w odwrotnym kierunku, tworzącym grzbiet – wyhodowano jako myśliwskie, ale można je nauczyć umiejętności pasienia.
Potrzebne rzeczy
- Stado do pasienia
- Trener
- Zajęcia indywidualne lub grupowe
Instrukcje
-
Wykorzystaj dziedzictwo genetyczne ridżbaka. Rasa wywodzi się z Afryki z krzyżowania europejskich psów myśliwskich z afrykańskimi. Hodowano je do znajdowania i zakucia dużych ofiar: lwów, niedźwiedzi, dzików. Umiejętności wskazywania, aportowania i zwinności są obecne w dzisiejszej rasie, a instynkt myśliwski można przekierować na pasienie.
-
Naucz podstawowe komendy. „Siedź”, „zostań”, „do mnie” – bezporządnie wykonywane – są kluczowe przed nauką pasienia. Używaj przysmaków i pozytywnego wzmocnienia. Pasienie wymaga szybkiej i precyzyjnej reakcji na właściciela. Komendy posłuszeństwa zapobiegają rozpraszaniu się psem w chaosie stada i pomagają skupić się na zadaniu.
-
Poświęć czas na naukę pasienia. Gdy ridżbak poznaje pasienie i okazuje zainteresowanie, właściciel musi poświęcić kilka godzin tygodniowo przez miesiące lub lata, by właściwie wytrenować psa i przejść do trudniejszych zadań. Nieliczne lekcje zakłócą krzywą uczenia, cofając do początku. Pies powinien mieć min. 1 rok i być dojrzały na naukę.
-
Znajdź trenera i weź udział w zajęciach z pasienia. Jeśli nie jesteś rolnikiem ani nie hodujesz zwierząt, stada do ćwiczeń nie są dostępne w przedmieściach. Trenerzy oferują zajęcia indywidualne i grupowe dla właścicieli i psów. Właściciel musi się uczyć tak jak pies, więc nadzorowane, eksperckie treningi to pierwszy krok.
-
Naucz komendy stopu i pozycjonowania. Gdy pies zna podstawy, łatwiej przejdzie do zaawansowanych: „stop”, „skręć”. Używaj tych samych technik co przy podstawach. Ważne: naucz działania prowadzące do pasienia stada, a nie tylko gonienia. Pies pod kontrolą zmniejsza napięcie i szybciej uczy się, że ma kontrolować ruch zwierząt. Ridżbaki są inteligentne i potrzebują codziennej stymulacji umysłowej i ruchu – pasienie realizuje oba cele.