Historia psów ratowniczych wodnych – nowofundlandczyk jako legenda

Rasy przystosowane do wody

Według Dog Owner's Guide: nowofundlandczyk, chesapeake bay retriever, portugalski pies wodny, spaniel polowy, niemiecki wędrowny griffon – mają skinute palce. Ale to nowofundlandczyk wybitnie sprawdza się jako pies ratowniczy.

Nowofundlandczyk – naturalny ratownik

Przyjazni, giganci o miękkim sercu. Odkryci w Nowofundlandii (Kanada) w XVIII w. Legendarne ratownictwa – całe załogi statków. Odwaga i duch to ich drugie imię.

Pochodzenie

Dokładne korzenie niepewne. Prawdopodobnie od pirenejskiego górala lub „francuskiego gońca”. Rybackerzy sprowadzili rasę z Europy (AKC).

Wygląd i zdolności

  • Wymiar: samce 71 cm, suki 66 cm; waga 45–68 kg. Masywne kości, skinute palce, ogromna pojemność płuc, wytrzymałość, styl pływania zbliżony do klasycznego (nie typowy „pieski”).
  • Sierść: gęsta, oleista, wodoodporna podwójna warstwa – ochrona przed hipotermią.
  • Kolory: czarny, brązowy, szary, czarno-biały (landseer – od malarza Sir Edwina Henry'ego Landseera).

Praca z rybakami

Siła do ciągania sieci i sprzętu. Słodki usposobienie, świetni z dziećmi i zwierzętami. Lojalni, naturalny instynk ratunkowy.

Testy wodne i trening

Od 1973 r. NCA (Newfoundland Club of America) organizuje testy wodne w Michigan. Psy rywalizują w konformacji, posłuszeństwie, agility, tropieniu, draft, testach wodnych, wozach. NCA sponsoryzuje testy w całym kraju – kultywowanie rasowych talentów.

Demonstracje ratownictwa

Coroczne pokazowe treningi w włoskiej szkole Moleveno. Psy i handlerzy skaczą z helikopterów (15 m nad wodą). Wytrzymały nowofundlandczyk pociąga ponton z 20 osobami na 3,2 km do brzegu.

Zdrowie – wyzwania

Dysplazja biodra/łokcia, choroby serca, cystynuria. Mogą żyć w domu przy codziennej aktywności. Bez ruchu – otyłość i lenistwo.