Szkodniki domowe w Massachusetts wahają się od pospolitego karalucha do rzadziej spotykanego pająka pasterza. Kilka pospolitych szkodników to mrówki różnych typów, pszczoły i osy, karaluchy, termity, pająki, muchy, chrząszcze, motyle, szczury i myszy.
Mrówki
-
Mrówki są jednym z najczęstszych szkodników domowych ze względu na nawyk życia w koloniach. Dosłownie tysiące mrówki żyją razem w jednym miejscu, a kilka mrówek widzianych w domu prawie na pewno oznacza więcej. Mrówki rodzimie w Massachusetts to mrówka chodnikowa, która często gniazduje w pęknięciach między chodnikami. Mrówka faraonowa ma charakterystyczny żółtawy kolor i często zakłada gniazda w ścianach. Mrówka drewniowa występuje w dwóch odmianach: skrzydlata mrówka drewniowa, często mylona z termitem, ale znacznie większa, i robotnicza mrówka drewniowa, która jest najczęstszą mrówką. Mrówki drewniowe są jednymi z najbardziej destrukcyjnych, bo wiercą dziury w drewnie, by robić gniazda.
Pszczoły i osy
-
Massachusetts jest domem dla szerszeni, os i pszczół. Zazwyczaj nie żyją w środku domów, ale pod daszkami lub na zewnętrznych ścianach. Szerszeń bielawy często mylony jest z osą pospolitą. Szerszeń europejski często mylony jest z pospolitą osą, ma tylko jeden segment ogona i jest bardzo duży, do 2,5 cm. Pszczołka papierowa i osa pospolita to może najgroźniejsze z pszczół i os; znane z budowania gniazd papierowych w ścianach i agresji wobec kogoś, kto je niepokoi. Oprócz powyższych, w Massachusetts można znaleźć pszczoły miodne i trzmiele.
Karaluchy
-
Karaluchy to bardzo pospolity szkodnik na większości świata. Trudno je zabić i szybko się rozmnażają, więc bardzo mała liczba szybko staje się pełną inwazją. Massachusetts jest domem dla karalucha amerykanskiego, karalucha niemieckiego i karalucha wschodniego, karaluch wschodni ma około połowę wielkości pospolitego brązowego karalucha amerykanskiego, a niemiecki jest jasnożółty lub złoty.
Pająki
-
Szkodniki pająki to czarna wdowa, rozpoznawalna po długich chudych nogach, dużym ciele i przede wszystkim czerwonym księżycu na brzuchu. Czarna wdowa wydziela silny jad, który może powodować skurcze mięśni, ból i w niektórych przypadkach śmierć. Pospolity pająk domowy jest całkowicie bezpieczny, ale może irytować swoją siecią. Rozpoznawalny po brązowym ciele z małymi żółtymi paskami. Brunatny pająk kątowy, lub pająk pasterz, boi się w całych USA, ale ogólnie występuje tylko na Nordzie-Wschodzie. Rozpoznawalny po długim brązowym ciele z pionowym ciemnobrązowym paskiem i chudych nogach. Ugryzienie tego pająka powoduje martwicę tkanki, tworząc zainfekowane miejsce, które bardzo wolno goi.
Termity i muchy
-
Termit to jeden z najbardziej destrukcyjnych szkodników domowych ze względu na nawyk dosłownego zjedzenia każdego drewna w domu. Termity żyją w koloniach z robotniczymi termitami, królem, królową i skrzydlatymi samicami. Inwazje termitów zazwyczaj nie są zauważane, aż do momentu zauważenia skrzydlatych samic w całym domu.
Muchy są głównie irytujące, a nie szkodliwe. Mucha niebieska butelkowa to duża niebieska mucha, a mucha rynnowa to dość owalna i chłosta mucha, którą można pomylić z małą pszczółą lub osą. Muchówki owocowe są dość małe i wyróżniają się czerwonymi oczami. Pospolita mucha domowa jest stosunkowo mała z czarnymi oczami i ciałem i jest najbardziej rozpoznawalną muchą.
Inne
-
Niektóre inne szkodniki domowe w Massachusetts to te atakujące produkty magazynowane, takie jak mąka, ziarno i ryż. Obejmują one różne typy chrząszczy, np. chrząszcz mąkowy, chrząszcz apteczny, chrząszcz spiżarniany, chrząszcz zbożowy mniejszy, chrząszcz mąkowy czerwony i chrząszcz zbożowy ząbkowaty. Gorgoje też atakują przechowywane pokarmy; to gorgojo ryżowy i gorgojo spiżarniany. Szkodniki niszczące odzież to chrząszcz drewniowy i jego larwy, oba brązowe i pasiaste, oraz mol odzieżowy, rozpoznawalny po podwójnych skrzydłach i wyglądzie podobnym do świerszcza.
Szczury i myszy
-
Małe ssaki szkodliwe to zazwyczaj mysz polna lub szczur; można je zidentyfikować po małych szarych, chłostych ciałach i długich łysych ogonach, z myszą znacznie mniejszą niż szczur. Te szkodniki zazwyczaj odkrywa się po drobnych wydłużonych odchodach, a nie po widzeniu ich samych.