Agresja nie dotyczy tylko niekastrowanych samców. Kastracja może zmniejszyć/usunięć określoną agresję, ale kastrowani też mogą być agresywni. Dominacja typowa dla niekastrowanych, ale występuje u kastrowanych i suek. Przyczyny: posesywność, strach, ból, defensywność – każdy pies.
Agresja dominacyjna
Niekastrowani rywalizują o samicę -> walki, agresja do ludzi (zagrożenie). Kastrowani bez lidera w domu „przejmują władzę” – reagują agresywnie na naruszenie zasad (dotyk, przytulanie, budzenie). Profilaktyka: jasne zasady domowe (np. wstęp na meble zabroniony), konsekwentne egzekwowanie pozytywnie.
Agresja bólowa
Nagła agresja u dotychczas łagodnego psa. Ból, uraz, choroba. Ostrożnie z ranionym psem – instynktowny gryzon. Dotyczą kastrowanych, niekastrowanych, suek, szczeniaków. Nagła zmiana = weterynarz.
Agresja strachowa i samoobrona
Komunikacja: ryczenie, szczekanie, syczenie = ostrzeżenie. Jedno narzędzie obrony: zęby. Strachliwy pies: ucieczka lub atak. Kastracja nie usuwa strachu. Walka lub ucieczka (fight/flight). Jeśli ucieczka niemożliwa -> atak (gryzienie „wpadnij-wyskocz”, chęć ucieczki).
Agresja terytorialna
Instynkt ochrony dziedzincu, domu, rodziny, zasobów. Kastrowani też. Poszesywność: gryzienie przy odbieraniu kości, szczekanie na rowerzystę za płotem. Samce i suki.
Agresja ochronna
Psy stworzyłyby stada. Dorosłe (samce i suki) chronią rodzinę / słabszych (dzieci, szczeniaki). Tylko w niebezpieczeństwie, ale problem, gdy każdy obcy = zagrożenie.
Zrozumienie typu agresji to podstawa skutecznej terapii behawioralnej.