Las pierwotne zostały zredukowane na świecie, co spowodowało zagrożenie gatunków zależnych od ekosystemu lasów starszych. Ekosystemy lasów pierwotnych różnią się od młodszych lasów. Gleba bogatsza, koronka drzew gęstsza – unikalne środowisko dla zwierząt. Kiedy starszy las jest wycinany, naprawa efektów trwa pokolenia.
Sowa plamista północna
Sowa plamista to ptak rodzimy w lasach pierwotnych północno-zachodnich USA. Wpisana na listę zagrożonych w czerwcu 1990. Pary sowi zajmują terytorium 1300 ha, co mocno rozrzedza populację. Gniazdują w lukach powstających po złamaniu gałązki na żywym drzewie lub po innym zdarzeniu naturalnym. Koronka lasu chroni pisklęta przed ciągłymi deszczami zimą.
Mewa marmurkowa
Mewa marmurkowa lubi żyć w lasach pierwotnych wzdłuż wybrzeża Pacyfiku na północy-zachodzie. Gniazduje na najwyższych gałąziach starych drzew. Gniazda trudne do zlokalizowania – gniazdują blisko wierzchołka, poza zasięgiem drapieżników. Żywi się rybami z wybrzeża i rzek. Ale wycinka lasów pierwotnych powoduje spływ gleby do rzek, co zmniejsza liczby ryb.
Łosoś coho
Łosoś coho rodzimy w rzekach północy-zachodu. Lasy pierwotne trzymają glebę wokół rzek, czyszczą wodę i zapewniają przepływ dla łososia. Łosoś coho staje się zagrożony w niektórych rzekach przez wycinanie lasów i erozję gleby do rzeki. Usuwanie podrostu i wyrwywanie drzew luzuje glebę, która spływa z sezonowymi deszczami.
Kwoll ogonowy (Spot Tailed Quoll)
Zagrożenie gatunków w lasach pierwotnych to problem globalny. W Australii kwoll ogonowy to drapieżny torbacz zależny od lasu pierwotnego. Żywi się bezkręgowcami i małymi ssakami (gryzony). Często wspina się na wysokie gałązie, by przeszukiwać dziury w starych drzewach po ofiarze.