Siedlisko nietoperza czerwonego (red bat)

Dwa gatunki nietoperza czerwonego

Wschodni (Lasiurus borealis) i zachodni/pustynny (Lasiurus blossevillii). Wschodni – najczęstszy, Ameryka Północna wschód od Rocky Mountains. Zachodni – tylko część zachodnia kontynentu. Oba lubią drzewa liściaste w lasach.

Cechy i rozróżnianie

  • Trudno odróżnić: obie rudobrunatne, 9,5–12,5 cm (3,75–5 cali), rozpiętość ~33 cm (13 cali). Zachodnie nieco mniejsze. Najlepsze rozróżnienie: lokalizacja.

Rozpowszechnienie

  • Wschodni: wybrzeże Atlantyku – wschodnie stoki Rocky Mountains;Kanada Południowa – Meksyk Północny.
  • Zachodni: zachodnia Ameryka Północna i Południowa: Brytyjska Kolumbia (Kanada), zachodnie USA, Meksyk, Ameryka Środkowa, Argentina, Chile.

Cechy życia

  • W przeciwieństwie do wielu nietoperzy: samotne lub małe rodziny, nie kolonie. Migracyjne: grupy na zimę na południe, lato na północ.
  • Dieta: owady, głównie ćmy i chrząszcze. Szybkie – do 64 km/h (40 mph).

Siedlisko

  • Nie jaskinie/ciemne miejsca. Lasy liściaste: orzechy, dęby, wierzby. Polowanie (owady latające: ćmy, mrówki, chrząszcze) wzdłuż łąk, pól, brzegów rzek, terenów miejskich.

Populacja

  • Wschodni: jeden z najczęstszych nietoperzy Ameryki Północnej, ale mniej niż przed osiedleniem europejskim.
  • Zachodni: rzadszy, „zagrożony” w kilku stanach (rozwoj ludzki, pesticydy, utrata siedlisk nadrzecznych).