Węże – mistrzowie adaptacji
Węże to niezwykle plastyczne stworzenia, potrafiące przetrwać we wszystkich siedliskach poza najzimniejszymi. Typy siedlisk są zróżnicowane i dopasowane do gatunków. Warunki wahają się od surowych pustyn po życie wodne w oceanie.
Siedlisko mokradłowe
Węże często występują wokół zbiorników wodnych. Gady tam żyjące polują na ryby, żaby i inne płazy. Węże wodne (Nerodia) i węże bagienne (Farancia abacura) typowe dla mokradeł.
Siedlisko łąkowe
Węże występują na łąkach. Roślinność przyciąga gryzonie i owady – pokarm węży. Wysoka trawa daje krycie. Węże paskowe (Thamnophis), węże brązowe (Storeria) i węże pierścieniowe (Diadophis punctatus) typowe dla łąk.
Siedlisko pustynne
Niektóre węże doskonale przystosowane do pustyni: gorące dni, zimne noce. Gady, jako zmiennotermiczne, nie wydają energii na ogrzewanie/chłodzenie ciała. Węże dzwonowe (Crotalus) i węże króla pustynne (Lampropeltis g. splendida) – przykłady pustynnych węży.
Siedlisko leśne
Lasy liściaste to ważne siedliska. Marietta.edu podaje: lasy liściaste Ohio – temperatury 0–20 °C, opady 500–2000 mm rocznie. Węże szczurzy (Elaphe) – w lasach, doskonale wspinają się po drzewach. Węże sosnowe (Pituophis melanoleucus) i węże króla wschodnie (Lampropeltis g. getula) – również w lasach.
Siedlisko oceaniczne
Węże zamieszkują też oceany. Skrajny przykład: wąż morski pelagiczny (Pelamus platurus) – nigdy nie wychodzi z oceanu, poluje na ryby potężnym jadem.