Lis uszaty – afrykański gatunek o wielkich uszach
Lis uszaty (Otocyon megalotis) to gatunek lisa rodzimy w wschodnich i południowych regionach Afryki. Najczęściej w sawannie i zakrzewiach. Często żyje w grupach, najaktywniejszy w nocy.
Wygląd
Nazwa od wielkich, nietoperzopodobnych uszu. Sierść szara lub żółtobrązowa. Ciemne znaki wokół oczu – jak u szopka. Długość 45–66 cm, waga 3–5,5 kg.
Dieta
Główna pokarm: owady – termity żniwiarskie i chrząszcze nawadniające. Też: koniki polne, pajęczaki, wielonogi. Polują na małe gryzonie, skorpiony, jaszczurki, pisklęta, jajka ptaków. Jedzą też rośliny – owoce dziko rosnące. Rzadko piją wodę – wilgoć z owadów i zwierząt.
Nawyki
Zazwyczaj nocne. W dzień chowają się w nora podziemnych, wychodzą nocą na polowanie. Uczestniczą w grumieniu społecznym, zwłaszcza w grupach rodzinnych.
Rozmnażanie
Lisy uszate zazwyczaj parują się na życie. Żyją w parach samiec-samica, robią ok. 1 miot rocznie. Młode nazywane "szczeniątami" (kits). Średni miot 2–6 szczeniąt. Samica rodzi ok. 2 miesiące po sparaniu. Samiec zostaje z samicą i młodymi, strzeże, grumi i bawi się z nimi.
Komunikacja
Żyją w grupach rodzinnych 2–5 osobników, zazwyczaj 1 dorosły samiec. Komunikują się sygnałami ogona i uszu. Też wokalnie – miękkie, gwizdające wezwania. 9 różnych wezwań lisa uszonego.