Wstęp
W 1984 r. panda wielka wpisana na listę gatunków zagrożonych. Mimo wysiłków – szacuje się ~1000 sztuk w naturze i 100 w niewoli. Wyniszczenie lasów i utrata siedlisk winne. Im lepiej znamy zachowania społeczne pand, tym trudniej pogodzić się z ich wymieraniem winym ludziom.
Instrukcje – Obserwacja i zrozumienie
1. Szanuj prywatność
Pandy lubią być same – większość życia spędzają w samotności. Jedyny moment aktywnego poszukiwania topara: wiosenne parowanie. Po urodzeniu młode spędza każdą chwilę z matką do ~18 miesięcy.
2. Słuchaj wokalizacji
Panda nie ryczy jak inne niedźwiedzie, ale ma 11 dźwięków: przyjazne powitanie = bekanie (jak koza), parowanie = cwierkanie, stres = klakanie, obrona = chrupnięcie (szybkie zaciskanie zębów), zniechęcanie wroga = szczekanie (jak pies), ból/poddanie = piszczenie.
3. Obserwuj oznaczanie drzew
Pandy mają gruczoł podwodowodowy – wydzielają zapach na drzewa. Główna komunikacja i oznaczanie terytorium. Samiec: ~11,6 km², samica: ~4,1 km² – mniejsze terytoria niż u innych niedźwiedzi.
4. Znaki agresji
Oprócz szczekania: machanie głową w górę-dół = groźba, obniżenie głowy i patrzenie = groźba, bliski kontakt = uderzanie łapami.
5. Znaki pokoju/poddania
Głowa między nogami, odwrócenie ciała, przykrywanie oczu łapami – „nie chcę konfliktu”.
6. Aktywność o zmierzchu i w nocy
Dzień: jedzenie bambusa. Podróżowanie: w mroku i nocy.