Drapieżniki bilbi
Bilby zmierza się z szeregiem zagrożeń – naturalnymi i wprowadzonymi – przyczyniającym się do ich statusu zagrożonego. Kluczowi wrogowie:
Drapieżnicy naturalni:
- Dingi: Dzicy psy – główny drapieżnik, zwłaszcza tam, gdzie liczne.
- Lisy: Wprowadzone lisy rudzie – wysoce adaptacyjne, skuteczne, szczególnie problematyczne.
- Koty dzicze: Wprowadzone koty grożą, zwłaszcza młodym i dorastającym bilbim.
- Warany (goanny): Duże jaszczurki polują na bilby, zwłaszcza przy braku innych ofiar.
- Ptaki drapieżne: Orły kлинowate, sokły brunatne – mogą polować na dorosłe bilby, częściej na młode/ranne.
Drapieżnicy wprowadzeni:
- Lisy rudzie: Główne zagrożenie w rejonach suchych i półsuchych. Dezastrowy wpływ na populacje.
- Koty dzicze: Podobnie jak lisy – skuteczne drapieżniki, istotny wkład w spadek liczebności.
- Króliki: Nie drapieżnicy bezpośrednio, ale konkurencja o pożywienie i zasoby.
Inne zagrożenia:
- Utrata siedliska: Wyrębianie pod rolnictwo/urbanizację drastycznie zmniejszyło przyjazne tereny.
- Zmiana klimatu: Susze, skrajne pogody – mniej jedzenia, większa wrażliwość na drapieżników.
- Choroby: Wprowadzone choroby (np. choroba królików kalicywirusowa) uderzają w bilby, choć nie są celem głównym.
Zrozumienie złożonych relacji tych zagrożeń kluczowe dla skutecznych strategii ochrony tego gatunku zagrożonego.