Aby ustalić dwunożność prymata, naukowcy badają:
1. Budowa miednicy i bioder: Szeroka, miskowata miednica – stabilne wsparcie kręgosłupa.
2. Kość udowa i długość nóg: Względnie długie kości udowe – rozciągnięty krok, efektywna choda.
3. Budowa stopy: Stopna przystosowana do noszenia wagi – rozwinięty palec wielki ustawiony równolegle do pozostałych (balans, chwyt).
4. Wygięcie kręgosłupa: Wyraziste wygięcie lędźwiowe – balans górnej części ciała przy chodzie.
5. Adaptacje kończyn górnych: Ręce krótsze względem nóg, dłonie do chwytu i narzędzi.
6. Chód dwunożny: Okresy podparcia na jednej nodze, pionowa postawa, ręce do balansu.
7. Energetyka i sprawność: Dwunożność może być bardziej energooszczędna w określonych środowiskach.
Analizując te cechy anatomiczne i behawioralne, naukowcy oceniają dwunożność prymata.