Tygrysy bengalskie to największe kotowate. Również najliczniejszy gatunek tygrysa w naturze, choć populacja to ok. 2500 sztuk (National Geographic). Żyją samotnie, z różnymi aktywnościami w dzień i noc.
Polowanie
Tygrysy bengalskie to nocne drapieżniki. Polują w nocy, podszywając się za ofiarą, poświęcając się ostremu wzrokowi i węchowi. Przebywają duże dystanse szukając dziczych świnek, buwoli, jeleni i innych dużych ssaków. Charakterystyczne, maskujące futra pomagają podszywać się do nieostrożnych ofiar. Nie są tak szybcy jak niektóre ofiary, więc polegają na ataku z zaskoczenia. Głodny tygrys może zjeść 27 kg (60 funtów) mięsa w jedną noc, zazwyczaj mniej.
Odpoczynek i chłodzenie
Tygrysy bengalskie żyją w cieplym klimacie Indii. Ponieważ polują w nocy, w dzień starają się schłodzić. Uwielbiają wodę – kąpią się i chłodzą w rzekach i rowach wodnych w ciągu dnia. Odpoczywają na swoim terytorium, by zgromadzić energię na nocne polowanie.
Znakowanie terytorium
Tygrysy bengalskie zawsze znakują i bronią terytorium. Żyją samotnie, wyjątkiem: matki z młodymi lub młode rodzeństwo. Samiec ma terytorium do 155 km² (60 mil kw.), rozmiar zależy od rywali i dostępności pożywienia. Drapią drzewa, zostawiają odchody i znaki zapachowe, wyznaczając granice. Te znaki informują inne tygrysy o wielkości i płci mieszkańców.
Parowanie
Gdy samce są gotowe do rozmnażania, находят samice po znakach, zapachach i ryczy. Parowanie dzieje się w dowolnej porze dnia – mogą się parować do 100 razy w ciągu 2 dni. Samica rodzi młode w norze, samiec je opuszcza. Samice karmią młodymi do 6 miesięcy. Matki muszą polować często, ale nie oddalają się daleko od młodych. Młodzież zaczyna polować po roku, ale nie staje się samodzielna do 2 lat.