Przez pokolenia Aborygeni Australii polowali na emu dla mięsa, piór i tłuszczu. Opracowali szereg sprytnych technik do łapania tych szybkich, nietylących ptaków.
Łapanie emu
Pułapki: Łowcy stawiali sznury i jamy, od prostych dół po złożone plecionne sidła.
Psy i sieci: Wytrenowane dingo i inne psy goniły emu do wyczerpania, po czym łowcy używali sieci do ich złapania.
Dogadanie w biegu: Doświadczeni tropiciele czasami gonią emu pieszo na dużych dystansach, wyczerpując ptaki przed złapaniem.
Podstęp i kamuflaż: Łowcy maskowali się krzakami lub skórkami zwierząt, by podejść do emu cicho.
Hałas i rozproszenie uwagi: Dźwięki i atrapy służyły do dezorientacji stad i napędzania ich w stronę łowców.
Metody upolowania i zabijania
Broń stanowiły włócznie, bumerangi, maczugi, a później broni palne wprowadzone przez europejskich osadników. Po złapaniu emu zazwyczaj zabijano je złamaniem szyi, włócznię w żywotne narządy lub maczugą.
Tradycyjne techniki gotowania
Po wyciąganiu piór i wyjęciu wnętrzności, emu było rozkrojone na kawałki, takie jak nogi, uda, skrzydła i piersi. Pieczenie na szampanie nad otwartym ogniem było powszechne, tak samo jak pieczenie w ziemnych piecach lub duszenie w naturalnych źródłach wody. Inne metody to parzenie, grillowanie i gotowanie.