Skrzat kangurowy (Dipodomys) przeżywa w pustyniach dzięki zadziwiającym adaptacjom pozyskiwania wody z suchych nasion:
- Specjalne zęby – wielkie, rosnące całe życie cięte, rozdrabniające twarde łuski nasion.
- Obniżony metabolizm i oszczędzanie wody – niska przemiana podstawowa, mocz silnie skonycentrowany, kał suchy – minimalna utrata wody.
- Specjalne nerki – maksymalne odczytywanie wody z moczu.
- Ekstrakcja wody z nasion – wilgoć w tkankach nasiona uwalniana przy żuwaniu, wchłaniana w jelitach.
- Tryb nocny i nory – aktywność w chłodzie nocy, nory dają chłodniejszy mikroklimat, mniejsza utrata wody oddechową/pocową.
Dzięki temu skrzaty kangurowe kwitną w pustyniach Ameryki Północnej.