Jak wychowywać miniaturową longhorn dla celów rekreacyjnych

Historia i rola hodowcy

Przetrwanie rasy Texas Longhorn zostało zabezpieczone tylko dzięki wysiłkom oddanych hodowców, gdy inne typy bydła stały się bardziej popularne na początku XX wieku. Miłośnicy longhorna zaczęli niepokoić się o upadek rasy i od lat 20. zaczęli hodować Texas Longhorny. Następnie dwoje hodowców, Bill Buck i John Fore, poprowadziło ruch hodowli specjalizowanych miniaturowych longhornów. To naprawdę małe zwierzęta – dorosła miniatura osiąga tylko rozmiar standardowego 10-tygodniowego łojka longhorna. Dziś ludzie trzymają rasę z zainteresowania i do wystawiania na pokazach. Jako właściciel lub hodowca, pomagasz też utrzymać rasę i zapewnić jej przetrwanie.

Instrukcje krok po kroku

1. Kup od wiarygodnego hodowcy

Upewnij się, że kupujesz swoją miniaturową longhorn od wiarygodnego hodowcy. Sprawdź, czy została zarejestrowana w sekcji miniaturowych Texas Longhorn Breeds of America Association. To ważne dla wiarygodności Twojego zwierzęcia, by była zarejestrowana w odpowiedniej sekcji. Szukaj zwierzęcia o właściwej wysokości. Powinny osiągać mniej niż 114 cm (45 cali) do szczytu biodra, konformację, rogi, sierść i usposobienie.

2. Karmienie i pastwisko

Pozwól swojej longhorn na pasienie i uzupełnij jej karmę kukurydzą, sianem i sylażem zimą. Spodziewaj się, że zwierzę zje mniej niż pełnowymiarowa longhorn. Miniatura zje 3,6 kg (8 funtów) karmy dziennie, w porównaniu do 10 kg (22 funty), które je pełnowymiarowe zwierzę. Miniaturowa krowa waży między 113 a 204 kg (250-450 lbs), a miniaturowy byk, między 204 a 272 kg (450-600 lbs).

3. Trening do uzwy

Wytrenuj swoją miniaturową do uzwy, a lepiej jeszcze, kup taką, która jest już wytrenowana. Zwierzę wytrenowane do uzwy będzie bardziej oswojone i przyjazne dla ludzi, a Ty będziesz w połowie drogi, jeśli chcesz używać jej do wystaw i konkurencji.

4. Specjalna korytarz (chute)

Kup specjalny korytarz (chute) lub dostosuj istniejący, by pomieścił rogi Twojej miniatury. Będziesz tego potrzebować do strzyżenia kopyte zwierzęcia i tak, by weterynarz mógł podać niezbędne szczepionki.