Jak zwierzęta bronią się przed drapieżnikami?

Maskowanie (kamuflaż)

Adaptacja do splatania z otoczeniem (kameleony, węże, owady).

Mimikria

Upodabnianie się innym zwierzętom lub obiektom, by wystraszyć drapieżnika (owady, węże).

Kolory ostrzegawcze (aposeematyzm)

Jaskrawe kolory (czerwień, pomarańcz, żółć) sygnalizujące toksyczność lub bolesne ukąszenia (osy, pszczoły, biedronki).

Szybkość i zwinność

Ucieczka przed drapieżnikiem (gepardy, antylopy, ptaki).

Siła i moc

Walka z drapieżnikiem (słonie, nosorożce, duże drapieżniki).

Zbroja i twarde skorupy

Bariera fizyczna (armadillo, chrząszcze, żółwie, ślimaki morskie).

Obrona chemiczna

Uwalnianie toksyn (skunki, niektóre owady).

Regeneracja

Odrastanie utraconych części ciała (gwiazdożery, robaki, jaszczurki).

Wokalizacja obronna

Głośne wezwania, syczenie, ryczenie – ostrzeżenie lub rozpraszanie (ptaki, ssaki).

Zachowanie grupowe

Wspólna wizylanka, alarmowanie, obrona zbiorowa (stada, zgry).

Nieprzewidywalny ruch

Zmywanie drapieżnika chaotycznym ruchem (motyle – lot zygzakowy, czapla zygzakowata).