"Pinto" odnosi się do konkretnego wielokolorowego wzoru futra poniego. Kolorystykę pinto uważa się za wprowadzoną do Europy, gdy starożytne linie arabskie skrzyżowały się z europejskim stadem. Istnieją też dowody, że wzór tobiano mógł zostać wprowadzony do Europy przez konie dziko żyjące na stepach rosyjskich w czasach Imperium Rzymskiego. Hiszpańscy odkrywcy wprowadzili kolorowo pestro ponie do Ameryki Północnej, gdzie ich stad rozkrzyżowało się z dziko żyjącymi mustangami. Amerykanie rdzennie udomowili dzike Pinto, ceniąc je za inteligencję i wytrzymałą naturę. Amerykanie rdzennie wierzyli, że ponie Pinto posiadają magiczne moce duchowe, co czyniło je odważnymi wojownikami w walce. Polowanie i zwiadanie również poprawiły się z Pinto, bo Amerykanie rdzennie lepiej mogli się maskować w otoczeniu z poniami, które były naturalnie kamuflowane dzięki złamanym wzorom kolorystycznym.
Kolorystyka Pinto
Stowarzyszenie Konia Pinto Ameryki (PHAA) uznaje dwa konkretne typy wzorów Pinto: Tobiano, wymowy Toe-bee-ah'-no, i Overo, wymowy O-vair'-o. Według PHAA, wzory Pinto łączą biały z dowolnym z poniższych: brązowy, czarny, gniady, rumiany, buckskin, szary, kasztanowy, sorrel, kremowy, perlino, dymny krem, grullo, dun, palomino i szampan.
Wzór Tobiano
Wzór Tobiano występuje, gdy duża plama białej kolorystyki przechodzi przez grzbiet poniego, między kłęby a ogon. Większość poniów Pinto Tobiano ma białe skarpetki. Kombinacje innych kolorów są obecne na głowie, klatce piersiowej, pośladkach, ogonie i bokach, tworząc wygląd białego poniego z dużymi, płynącymi plamami koloru.
Wzór Overo
Overo to przeciwny układ kolorystyczny Tobiano. Bazowa kolorystyka przechodząca przez grzbiet nie jest biała, a nogi zazwyczaj są jednokolorowe. Postrzępione białe znaki zazwyczaj zaczynają się na głowie i twarzy, przelewając w dół po klatce piersiowej, nogach, pośladkach i bokach. Bazowe kolory wydają się ramować białe plamy. Ciekawe jest też to, że ponie Pinto Overo często mają niebieskie oczy.
Popularność
Ponie Pinto są synonimem Amerykańskiego Zachodu, wywołując ikoniczne obrazy dni granicy. Nadal są popularną rasą dzisiaj, często pojawiając się na paradach, wystawach konnych i farmach w całej Ameryce. Łatwe do treningu, o wysokim temperamencie i chętne do zadowalania właścicieli, ponie Pinto wciąż są uważane za magiczne przez wielu ludzi, którzy je spotykają.
Różnice między poniami a koniami
Naukowcy uważają ponie i konie za ten sam gatunek (Equus caballus), ale entuzjaści koni uznają wiele różnic między nimi. Jedną z głównych różnic jest wysokość, mierzona w dłoniach (hands). Konie są zazwyczaj 14,2 dłonie i wyższe, podczas gdy ponie są zazwyczaj 8 do 14,2 dłoni. Pony ma krótsze nogi, szersze ciało i grubsze futro, grzywę i ogon. Poniej też mają tendencję do bycia bardziej zabawnymi niż konie.