Aby przetrwać w surowym tundrze, zwierzęta wyewoluowały adaptacje pozwalające im wytrzymać ekstremalny zimno, ograniczone jedzenie i wrażliwe ekosystemy:
1. Gruba sierść lub pióra: Lisy polarne, niedźwiedzie polarne i sowy polarne mają gęstą izolację. Kurki polarne mają gęste pióra.
2. Sezonowe zmiany kolorystyczne: Lisy polarne i zajce zmieniają kolor z brązowego latem na biały zimą dla kamuflażu.
3. Wielkość ciała: Kompaktowe ciała minimalizują utratę ciepła i oszczędzają energię.
4. Hibernacja i torpor: Świstki hibernują; niektóre ptaki wpadną w torpor, by obniżyć temperaturę ciała i metabolizm.
5. Kamuflaż: Ubarwienie sięga z środowiskiem, by unikać drapieżników.
6. Migracje sezonowe: Niektóre zwierzęta migrują na południe na zimę, by znaleźć lepsze warunki.
7. Izolacja: Niedźwiedzie polarne mają grube warstwy tłuszczu i gęstą sierść z pustymi włosami.
8. Specjalizowane stopy: Renifery i woły moschusowe mają szerokie kopyta na miękkim gruncie i lodzie.
9. Specjalizowane diety: Wiele polega na mechach i mchach; niedźwiedzie polarne są mięsożerne.
10. Struktury społeczne: Woły moschusowe formują stada dla ochrony i ciepła.