Wielbłądy posiadają szereg adaptacji fizjologicznych, behawioralnych i społecznych, pozwalających im kwitnąć w pustyniach.
Adaptacje fizjologiczne
- Garbniki: Magazyny tłuszczu – energia gdy brakuje jedzenia.
- Oszczędzanie wody: Mogą długo nie pić, a potem wypić ogromne ilości.
- Gęsta sierść: Izoluje od skrajnego upału i zimna.
- Długie nogi i szerokie kopyta: Chodzenie po piasku, osiąganie wysokiej roślinności, rozkładanie wagi.
Adaptacje behawioralne
- Jedzą różne rośliny pustynne, w tym toksyczne dla innych zwierząt.
- Ograniczają wydalanie moczu i kału, reabsorbują wodę z płuc.
- Odpoczywają w cieniu w upał, aktywniejsze w nocy.
Adaptacje społeczne
- Żyją w stadach – ochrona przed drapieżnikami, dzielenie zasobów.
- Komunikują się głosowo, językiem ciała, znakami zapachowymi.
Wielbłądy od wieków mają też znaczenie kulturowe – transport, jedzenie, odzież w regionach pustynnych.