Praktyki polowania wczesnych ludzi
Wczesni ludzie byli oportunistycznymi łowcami i zbieraczami padlin, celując w łatwo dostępne zwierzęta, a nie konkretne gatunki. Często polowane zwierzęta to:
- Duże roślinożercy: Mamuty, mastodonty, nosorożce wełniste, aurochsy, jeleń, wielkie leniwe lądowe dostarczały dużo mięsa.
- Małe ssaki: Króliki, zajce, gryzoń, ptaki – łatwiejsze do złapania, urozmaicają dietę.
- Ryby i skorupiaki: Kluczowe źródło białka dla ludzi blisko rzek, jezior i wybrzeży.
- Ptaki: Kaczki, gęsi, kuropatwy polowane na mięso; jaja i pióra też zbierane.
- Gady i płazy: Żółwie, jaszczurki, węże, żaby jedzone, gdy inne zasoby były małe.
Konkretne ofiary zależały od geografii i dostępności. Jak techniki polowania się ulepszały, wczesni ludzie celowali w szerszy wachlarz zwierząt.