Korzenie hinduizmu sięgają cywilizacji Doliny Indusu (ok. 2500–1900 r. p.n.e.). Ludzie ci tworzyli zaawansowaną kulturę miejską i praktykowali politeizm: matka boska, byk, duch drzewa, bóg męski (może przedkurier Szivy).
Po upadku cywilizacji hinduizm ewoluował przez tysiące lat, wchłaniając wpływy Aryjczyków, Persów, Greków.
Okres wedyjski (1500–500 p.n.e.): hymny Rigwedy, fundamenty filozofii i rytuałów.
Okres powedyjski (od 500 p.n.e.): Upaniszady, Purany, joga, medytacja.
Hinduizm to złożona religia bez centralnej władzy. Wierzenia: jeden bóg lub wiele bogów/bogin, reinkarnacja lub raj/piekło. Wspólne: dharma (prawość), karma (przyczyna-skutek), moksa (wyzwolenie z cyklu narodzin). Kult: Wisznu, Sziva, Dewi.
3. co do wielkości religia na świecie (ponad 1 mld wyznawców). Główna w Indiach, Nepalu, Mauriciusach, praktykowana globalnie.