Indianie Przylądkowi do budowy schronień wykorzystywali przede wszystkim skóry bizona.
Skóry szewano razem, tworząc tipi, które można było szybko zmontować i rozebrać dla stylu życia nomadyjskiego. Służyły też jako podłogi, wyściółki ścian i materiał na namioty lean-to i wiatraki. Kości i żyły czasem używano do wspórek konstrukcyjnych i szycia.
Bizony były żywotnym zasobem – wykorzystywano prawie każdą część zwierzęcia.