Gdy jesienne temperatury spadają, a pożywienie staje się trudno dostępne, jeżowe rozpoczynają przygotowania do długiego zimowego snu. Proces ten obejmuje dwa kluczowe zadania: zbudowanie ciepłego, izolowanego gniazda i zjedzenie wystarczająco dużo, by zgromadzić krytyczne zapasy tłuszczu.
Budowa zimowego gniazda
Dorosłe jeżowe zazwyczaj zaczynają budować gniazda na późnej jesieni. Zbierają liście, trawę, gałązki i inne materiały roślinne, by stworzyć przytulne, dobrze izolowane schronienie chroniące przed zimnem. Gniazda te zazwyczaj znajdują się w miejscach osłoniętych, np. pod krzakami lub w pniu drzewa, a wiele jeżów korzysta z tego samego gniazda rok po roku.
Nabieranie na zimę
Jeżowe to wszystkożercy jadące owady, robaki, ślimaki, owoce i nasiona. Zanim nadejdzie chłód, jedzą jak najwięcej, by zmagazynować tłuszcz. Ten tłuszcz staje się głównym źródłem energii podczas śpiączki, pozwalając im przetrwać miesiące bez jedzenia.
Wchodzenie w śpiączkę
Większość jeżów zasypia na późnej jesieni lub na początku zimy, w zależności od pogody i masy ciała. Jeżowe zbyt lekkie mogą nie przetrwać sezonu i w ogóle nie wejść w śpiączkę. Podczas niej temperatura ciała spada, tętno zwalnia, a oddech może zatrzymywać się na dłuższe chwile. Zwierzę śpi przez większość zimy, budząc się tylko okazjonalnie, by zjeść lub napić się. Jeż może stracić do jednej trzeciej masy ciała, dlatego zapasy tłuszczu są niezbędne do przetrwania.