Egyptski koń arabski – historia, cechy, temperament, użyteczność, popularność
Historia
- Pochodzenie: pustynie Arabii, Beduinowie hodowali na wytrzymałość, prędkość, odważność. Główne narzędzia wojny, wyceniane high. Beduinowie kochali – wpuszczali do domów.
- Egipskie arabskie: potomkowie wybitnych arabskich zaimportowanych do Egiptu przez rządyce rodziny. Eksport na świat, ale ścisłe rejestry chronią czystość krwi.
Cecha
- Słowo klucz: "RAFINOWANY" (refined). Szeroka czołówka, niskie szeroko rozstawione oczy -> mały nos z dużymi närtami. Wygięta szyja, krótki grzbiet, wysokie usadzenie ogona.
- Idealna wysokość: 14,2–15 łap (The Pyramid Society). Dowolny kolor.
Temperament
- Hodowla na wojnę -> niezwykle odważne, inteligentne. Jako uwielbiane zwierzęta -> łagodne, słodkie.
- Lady Anne Blunt (wybitna hodowczyni wczesne XX w.): "znane do upierliwości" – brak strachu przed człowiekiem.
- Dumne, łatwe w treningu, chcą się wyróżniać.
Zastosowanie
- Wszechstronne: najpopularniejsze jako konie jeździeckie, lojalność/afekcja -> super dla rodzin.
- Wystawy angielskie/western, reining (zręczność). Wyścigi: >700 wyścigów arabskich rocznie w USA.
Popularność
- Egipskie arabskie = 2% populacji arabskiej w USA, ale 30% Tytułów Narodowych.
|