Historia konia Clydesdale

Wielkość i wygląd

Clydesdale to olbrzym: średnio 18 łap (ok. 183 cm), waga ponad 900 kg. Rozpoznawalny po "piórach" – puszystych koczkach wokół kopycich.

Historia

Rasa wyhodowana w połowie XVIII w. w Szkocji (miasto Clydesdale, dzisiaj Lanarkshire) z klaczy angielskich i flamandzkich. Używane w rolnictwie i przemyśle, wywożone do Australii, Nowej Zelandii, Ameryki Północnej, Rosji, Włoch, Ameryki Południowej. Odporne na zimno.

Po II wojnie światowej i rewolucji przemysłowej maszyny niemal całkowicie zastąpiły je. Królowa Elżbieta II zachwyciła się widokiem Clydesdale ciągnącego wózek mleczny – wprowadziła rasę do ceremonii i parad, np. ciągnienie 40-kg srebrnego bębna. Z konia roboczego stał się też koniem pokazowym.

Umaszczenie

Zazwyczaj jednolite: odcienie brązu lub czarnego. Często białe grzywy, brzuchy, "pióra" w kolorze grzywy. Białe pyska z czarnymi plamkami, czarno-białe paski na kopycich.

Ciekawostki i liczby

Dorosły Clydesdale zjada dziennie: 20–25 kwartów ziarna, 23–27 kg siana, 110–130 l wody. Ciągnie ponad 1 tonę przy 8 km/h. W 1975 r. populacja spadła do ok. 80 sztuk (status "wrażliwy"). W 2007 r. ponad 5000. Dziś głównie pokazy i rekonstrukcje rolnictwa historycznego.

Zastosowanie nowoczesne

Nadal na niektórych farmach i w reklamie. Najsłynniejsi: konie Anheuser-Busch (piwo Budweiser) – od 1933 r., gdy August A. Busch Jr. i Adolphus Busch III podarowali ojcu zaprzęg sześciu Clydesdale'ów na koniec prohibicji.