Dieta konia z odpornością insulinową wymaga ścisłej kontroli, jak u człowieka. Odporność insulinowa predysponuje do Zespołu Metabolicznego Konia (EMS) i osłabiającego zapalenia opuszki (obrzęku stawów skokowych). Badania nad przyczynami laminicy zmieniły podejście do bezpiecznego karmienia.
Pastwisko
Obserwuj pastwisko i gatunki traw. Trawy odporne na suszę i hodowane na bydło mięsne mają więcej wegłowodanów nieskładnikowych (NSC – cukry, skrobie) – szkodliwe dla konia insulinowo-odpornego. Wylącz pastwisko w suszę, upały i silne mrozy – zestresowana trawa produkuje więcej cukru. Zieloną trawę wczesną wiosną i obumierającą jesienią też unikaj – ryzyko laminicy.
Siano
Musisz wiedzieć, jakie siano kupujesz i jaki ma % NSC – celowo ≤10%. Kupuj u dealerów, którzy testują plony, lub zleć test samemu (pytaj lokalny ośrodek doradztwa rolniczego). Im dłużej siano rosło przed żnięciem, tym mniej cukru. Jeśli masz duży zapas nietestowanego siana – krótkoterminowo możesz wypłukać cukry: sono w wannie, docisk cegłą, zalej wodą na ~1 h, odlej wodę – większość cukrów wypłynie.
Produkty zbożowe
Karm minimalną ilością zboża, by utrzymać wagę. Czasem nawet samo pastwisko ma za dużo cukrów/kalorii. Jeśli zboże konieczne – wybierz pelety niskoniskowe (unikaj pasz słodkich z melasą). Wiele firm oferuje pasze „low-starch”, „weight management”, „light” dla koni „łatwych w utrzymaniu” (easy keepers). % NSC na opakowaniu. Alternatywa: pelety „balancer” – same witaminy/minerały, reszta diety to siano/pastwisko. Najlepsze dla łatwych w utrzymaniu.