Królestwo Monera obejmuje ogromną różnorodność organizmów prokariotycznych, które stosują różne strategie odżywiania w celu pozyskania energii i cząsteczek organicznych do wzrostu.
Odżywianie autotroficzne
Bakterie autotroficzne samodzielnie produkują pożywienie z prostych substancji nieorganicznych. Dzielą się na dwie główne grupy w zależności od źródła energii:
- Bakterie fotoautotroficzne wykorzystują światło słoneczne do przekształcania dwutlenku węgla w związki organiczne w fotosyntezie. Przykłady: cyjanobakteria i pewne bakterie siarkowe purpurowe.
- Bakterie chemoautotroficzne czerpią energię z reakcji chemicznych nieorganicznych, np. utleniania siarkowodorów, amoniaku, żelaza. Typowe przykłady: bakterie azotujące i siarkowe.
Odżywianie heterotroficzne
Bakterie heterotroficzne nie syntezą własnego pożywienia i muszą pozyskiwać związki organiczne z zewnątrz. Główne kategorie to:
- Bakterie saprotroficzne rozkładają martwą lub gnącą materię organiczną, odgrywając kluczową rolę w recyklingu pierwiastków.
- Bakterie pasożytnicze pozyskują składniki od żywych gospodarzów i mogą powodować choroby.
- Bakterie symbiotyczne tworzą wzajemnie korzystne relacje, np. bakterie azotujące w korzeniach roślin.
- Bakterie drapieżne polują i pochłaniają inne mikroorganizmy, pomagając regulować populacje mikrobialne.
Ta niezwykła różnorodność odżywiania pozwala Monera colonizować niemal każde siedlisko i znacząco przyczynia się do globalnego cyklowania pierwiastków i równowagi ekosystemów.