Ruch konia pigońcowatego
Konie pigońcowate stoją i poruszają się krzywo, co oznacza wady chodu. Ich przednie palce wskazują do wewnątrz. Podczas ruchu do przodu nogi wyznaczają szerokie łuki na zewnątrz, co nazywa się "winging" lub "paddling". Jest to odchylenie ruchu zewnętrznego, gdy nogi idą do przodu. Paddling najbardziej widać u koni o wysokim chodzie.
Zdrowotność i genetyka
Konie pigońcowate są skłonne do problemów z chodem i chromot. Często potykają i stłuczą się w ruchu. Najważniejsze: są narażone na uszkodzenia więzadeł bocznych, kościcę (ringbone) i choroby stawu truchłowego. Według Melvina Bradleya z Uniwersytetu w Missouri, niektóre wady fizyczne mogą wynikać z błędnej diety lub urazu, ale w większości przypadków są genetycznie uwarunkowane.
Korekcyjne cięcie kopyta
Jeśli kopyta są zbyt długie, ryzyko chromoty rośnie. Kopyta konia pigońcowatego rosną tak, jak się on porusza: długie z boku wewnętrznego i krótkie z zewnętrznego. Należy dbać o równą długość czoła i maksymalną symetrię kopyta, nie niszcząc integralności ściany. To ułatwi przełamanie (break-over) i pozwoli koniowi iść do przodu bez potykania. Ponieważ konie pigońcowate zużywają zewnętrzną ścianę kopyta, co pogarsza wadę, kopyta należy przycinać płasko i równo. Takie konie powinny być podkowane, zwłaszcza jeśli zużycie ściany jest znaczące.
Rozpocznij od kobylic
Do roku życia kobylicy zmiany w stawach są ograniczone. Po dwóch latach jest za późno na wyprostowanie zniekształconych nóg. Wszystkie kobylice rodzą się krzywe. Przed urodzeniem są zwinięte w kłębek, a ruch po urodzeniu jest kluczowy dla prawidłowego rozwoju. Nie zamykaj kobylic w boksach, chyba że zaleca weterynarz. Wady urodzeniowe zdarzają się rzadko. Częściej kobylice nie otrzymują odpowiedniej diety lub ruchu, co zaburza balans kopyta, stawy, więzadła i ścięgna. Mięśnie rosną dysproporcjonalnie, a kopyta krzywo. W dorosłości stan staje się permanentny.
Dieta
Mimo że większość koni pigońcowatych ma predyspozycje genetyczne, kluczowe jest, by klacz i kobylica otrzymywały odpowiednią dietę i bilans minerałów. Nadmiar węglowodanów i wapnia może szkodzić bardziej niż niedobór. Nadmiar wapnia obniża poziom fosforu, zmuszając organizm do pobierania go z kości. Prowadzi to do utraty kości u koni dorosłych i wad kątowych u kobylic.