Poród u klaczy – co się dzieje przed, w trakcie i po porodzie

Faza przedporodowa

• Najtrudniejsza dla właściciela. Wszystko gotowe, kłacz blisko terminu, wypuchnięte żebra, mleko na końcówkach stronków. Książki mówią: „porod niedługo”. Prawda: kłacz może porodzić teraz albo za kilka dni – wedle natury. Może wyglądać na zmęczoną/nieszczęśliwą. Nie przyspieszaj – daj prywatność, sprawdzaj rzadko.

Pęknięcie płynów (wody)

• Rozpoczęcie properodu. Duży napływ ciemnej cieczy. Kłacz często prysnęła (pozowana do moczenia) – patrz na kolor. W minutach: wyraźny dyskomfort, chodzenie, wąchanie gruntu. Może pojawić się biały workeczek z kulką. CZERWONA TKANKA ZAMIAST BIAŁEJ = PILNY WETERNARZ (powikłanie grożące życiem kulatek).

Skurcze porodowe

• Poród koni = ekstremalne siły mięśniowe. Lub wszystko pójdzie dobrze, lub źle – bardzo szybko. Nogi kulatek: jedna nieco wyżej. Nos na nogach (jak nurkowanie). Następny skurcz: kulek do barków (największa część – chwilowo „zacyka”). Ostatni mocny skurcz: reszta kulatka wylatuje. Czasem tylne nogi wciąż w macicy.

Urodzony kulek

• Kluczowe: kulek musi przebić worka po wyjściu barków – jak zostanie na twarzy → uduszenie. Zazwyczaj sam łamie worka, machając nogami, gasząc powietrzem. Nie tnąć pępowiny! Ostatnie półlitry krwi wciąż płyną do kulatka. Kulek próbuje stać i ssac – max 2h, inaczej weterynarz.

Położnica (połoz)

• Najważniejszy etap. Układ życiowy kulatka – każdy fragment musi wypuścić się, inaczej zapalenie pępowinowe → śmierć kłaczy. Często wisi nieestetycznie kilka godzin (wyczerpanie). Jeśli po 6 godzinach nie ma położnicy – weterynarz.