Komunikacja przez gryzienie szyi
Obserwując konie w stadzie, zauważysz, że często gryzą się nawzajem za szyje. To element komunikacji. Trzeba uwzględnić inne sygnały ciała i sytuację, by zrozumieć intencję.
Samogryzienie
-
Jeśli koń gryzie własną szynę: 1) drapie się (świąd), 2) próbuje pozbyć się robaka/odrażającego czynnika. Konie nie mają rąk, kopyta nie pomagają przy świądzie na górze ciała – używają pyska, co wygląda jak gryzienie.
Grooming wzajemny (Mutual Grooming)
-
Członkowie stada gryzą i szorują się nawzajem – to grooming. Wzmocniwa więzi. Dlatego eksperci zalecają czesanie konia przez jeźdźca – buduje relację. Ugryzienia na kłębie/szyi nie są celowe – to odpowiednik drapania towarzyszowi. Rozpoznawalne po relaksacji koni: uszy w górę/bok, zachowanie przyjazne.
Dominacja
-
Konie ustalają hierarchię. Gryzienie szyi może służyć prowadzeniu drugiego konia lub pokazaniu „ja tu rządzę”. Klacze gryzą potranki. Dominacyjne konie tak reagują na nieposłuszeństwo. Rzadko robią krzywdy, konie wyglądają na drażnione, nie agresywne.
Agresja
-
Niektórzy konie gryzą z agresji. Uszy płasko, kopytowanie, wznoszenie, inne sygnały ataku. Ogiery w naturze tak ustanawiają alfę. W warunkach domowych: agresja futterowa – atak na kogoś zbliżającego się do jedzenia.
Zabawa
-
Młodzi konie w zabawie gryzą, kopną, wznoszą się – zazwyczaj bez krzywdy. Język ciała przyjazny.