Dla początkujących świat koni to dżungla terminów: cantle, surcingle, ergot. Najbardziej mylące – i najważniejsze – są nazwy części ciała.
Kły (Withers)
Koścista wyrostka u podstawy szyi, przed początkiem grzbietu. Konie mierzy się w „łapach” (przyrosty 4 cale) od gruntu do szczytu kłów.
Widlice (Frog)
Trójkątny, wrażliwy fragment na dole kopyta, w środku. Uważaj, by nie uszkodzić widlic przy czyszczeniu kopytu.
Połamka (Poll)
Miejsce na samej górze głowy, między uszami. Pod jeźdźcem koń powinien zginąć głowę w połamce.
Beczuła (Barrel)
Zaokrąglona część środka tułowia. Noga jeźdźca spoczywa na beczule.
Skok (Hock)
Wypukłość ok. 2/3 wysokości tylnej nogi. Koń używa tego obszaru przy zgromadzeniu (collection) i cofaniu. Narażony na urazy.
Lędźwia (Loins)
Fragment grzbietu tuż przed zapadkiem. Pokrywają nerki – nie powinny nosić ciężaru jeźdźca.