Łosoś nerkowy (Sockeye Salmon) występuje w Oceanie Spokojnym, od północnych wód Kanady po wschodnie wybrzeża Japonii i zachodnie wybrzeża Ameryki Północnej i Środkowej. Znajduje się też w wodach śródlądowych zachodniej i środkowej USA. Łosoś nerkowy pobiera pokarm ze swojego naturalnego siedliska. Ten gatunek łososi był nazywany "Sukkegh" przez Salishów – Indian z Kolumbii Brytyjskiej, Oregoni i Waszyngtonu. Sukkegh oznacza "ryba czerwona", a nazwa "sockeye" pochodzi od tego terminu.
Identyfikacja
Łosoś nerkowy uważa się za wszystkożercę. Żywi się głównie zooplanktonem i krewetkami, a także glonami morskimi.
Cecha
Łosoś nerkowy to mniejszy łosoś pacyficzny, ważący do 6,8 kg (15 funtów) i mierzący ok. 60–85 cm (2–2 3/4 stopy) w wieku dorosłym.
Funkcja
Łosoś nerkowy ma stosunkowo krótki cykl życia. Życie zaczyna się w wodzie słodkiej, żyją w jeziorze przez 3 lata, przed wędrówką do oceanu, gdzie mogą żyć kolejne 4 lata. Potem płyną w górę rzeki, by tarłać, i giną kilka tygodni później.
Znaczenie
Łosoś nerkowy zyskuje czerwonawą skórę i mięso z zooplanktonu, którego spożywa, głównie pomarańczowego kryla. Ich głowy zieloneją, a ciała zmieniają kolor z srebrzysto-niebieskiego na czerwony podczas wędrówki w górę rzeki.
Rozważania
Samce stają się bardziej odrębni od samic przez rozwój garbu na grzbiecie w okresie tarła.