Na afrykańskich równinach spotkasz ciekawe zwierzę przypominające mix innych zwierząt. Gnu (wildebeest) ma głowę woła, grzywę konia i rogi bizona. Możesz zobaczyć to białobrode, długonogie, futrzaste stworzenie pasące na otwartych równinach. Wschodnia Afrika domem największej populacji wildebeestów na świecie. Te ssaki mają prostą dietę: różne gatunki traw.
Preferencje
Wildebeesty żyją i jedzą w otwartych lasach i płodnych równinach – oferują słodką, krótką trawę, którą preferują. Szukają miejsc pożarów – wysokie rośliny znikają, odsłaniając słodką nową trawę. Taki teren oferuje też soczyste rośliny i krzaki karroo. Rośliny karroo mają silny, przyciągający aromat i są soczyste.
Gnuy zaczynają pasć wczesnym rankiem, przerwę w południe na regenerację, wracają do pasienia. Wolą zostać w tym samym miejscu cały rok, jeśli możliwe, ale często migrują w ogromnych stadatach.
Krótkie trawowiska
Wildebeesty nie są wybredne. Nie zrywają jedzenia z gałązek ani nie walczą z ciernistymi łodygami. Trzymają głowę nisko i po prostu przesuwają się po afrykańskich równinach, szukając krótkich traw, które łatwo wyrywają z ziemi.
Jedną z traw jest pospolita perz (couch grass) – szybko rosnący, trudny do wykorzenienia chwast. Choć uciążliwy w większości świata, odporność na powódź i suszę czyni go ważnym składnikiem diety paszaczy.
Sawanna Wschodnioafrykańska
Głowa gnuy długa i szeroka – łatwo sięga do pasień obfitych w afrykańskich trawowiskach. Dom dla wielu ssaków i roślin, sawanna ma wiele typów roślinności. Powszechna trawa Napier – długie ostrze, akceptowalne dla gnuy ze względu na obfity wzrost.
Dieta płynna
Gnuy zależą od dużej ilości wody uzupełniającej dietę traw. Sezon deszczowy: mogą dni nie pić, bo zużywają płyny z traw. Sezon suchy: muszą pić co najmniej raz dziennie. Dlatego nigdy nie są dalej niż 16–24 km od wody.
Anatomia
Jeśli ciekawi Cię dieta gnuy, fascynująca może być też anatomia: cztery komory żołądkowe pomagają trawić trawę. Wildebeest ma też ostre, nożowe zęby przekowe, które rosną nieustannie, bo zwierzę je sterca, sycąc głód.