Wstęp
Morskie konie pygmejskie (Hippocampus spp.) – poniżej 2,5 cm – przez lata pozostawały niewykryte dzięki niesamowitemu kamuflażowi i środowisku, w którym żyją. Idealnie mimetyzują się z rafami koralowymi – kolor i kształt – stając się niemal niewidoczne.
Gospodarz do chowania się
Konie pygmejskie potrzebują koralowców lub wachlarzy morskich (sea fans) do ukrywania się przed drapieżnikami. Są niemal w pełni zależne od tego środowiska. Ogonek przyczepia się do koralowca, idealnie się maskując. Kolorystika: od pomarańczowego, różowego z białymi kropkami po błękitny, perłowy.
Warunki wody
Zazwyczaj na głębokościach 25–40 m (80–130 stóp), silne prądy – trudne do badań. Nieuczciwi przedsiębiorcy przesiedlają je na 18 m (60 stóp), by przyciągnąć nurków. Mogą adaptować się? W 2011 r. odkryto gatunek w wodach australijskich na 102 m (335 stóp) – prawie bez światła.
Lokalizacja
Płytkie, ciepłe wody Zachodniego Pacyfiku: od Południowej Japonii do Północnej Australii. Nowe gatunki odkrywają nurkowie rekreacyjni, nie naukowcy. Np. "Walea seahorse" (Walea island, Sulawesi, Indonezja) i "Severns' Pygmy Seahorse" (Mike Severns, 2008) – znalezione przez nurków, zweryfikowane przez naukowców.
Zachowanie
Po urodzeniu (ojciec rodzi) młode są same – nie oddalają się od miejsca urodzenia. Z powodu małych rozmiarów, słabego pływania i konieczności przyczepienia do rafy, żyją w małych grupach (do 20 dorosłych). Całe życie spędzają w środowisku, w którym się urodziły.