Plecostomus (Hypostomus plecostomus) to gatunek słodkowodny z tropikalnych i subtropicalnych obszarów Ameryki Środkowej i Południowej. Są członkami rodziny Loricariidae, która jest największą rodziną sumowatych i liczy ponad 700 gatunków. Te ryby są najbardziej znane z kościstych płyt owieniających ich ciała i ssakopodobnej pyszczki, charakterystycznej dla członków tego gatunku.
Siedlisko
Rodzina Loricariidae jest szeroko rozłożona w swoim zasięgu, ale większość gatunków często występuje w małych, odizolowanych kieszeniach, które zostały geograficznie odizolowane od siebie. Preferują życie w szybko płynących strumieniach, ale nie jest rzadkie spotkanie ich w dużych rzekach, ujściach lub zbiornikach lądowych utworzonych przez warunki sezonowe.
Dieta
Plecostomusy, jak wiele innych członków swojej rodziny, są głównie roślinożerne, ale są oportunistycznymi żerami i spożywają owady, jeśli się to zdarzy. Często można je znaleźć wśród kłód, kamieni i innych podwodnych osada, które zapewniają optymalne gruntowiska żerowe dla glonów i innego materiału roślinnego.
Anatomia
Najbardziej oczywistą cechą fizyczną jest ich brzuchowe, ssakopodobne usta. To zmodyfikowane usta pozwalają plecostomusom jednocześnie jeść, oddychać i przyczepiać się do powierzchni. Szczęki tego gatunku są wysoce ruchome, w przeciwieństwie do większości sumów, co daje im zdolność obracania szczękami jako środka do drapania glonów z powierzchni. Inną ważną cechą jest zmodyfikowana tęczówka, znana też jako tęczówka omega. Pozwala im regulować ilość światła wpadającego do oka, co jest krytyczne, bo są nocne.
Rozmnażanie
Plecostomusy są jajorodne (oviparous), to znaczy składają jaja. Gdy samica złoży jaja, są one strzegane przez samca do momentu wylęgnięcia, co może trwać 5–20 dni w zależności od gatunku. Samce czasem kontynuują strzeżenie larw, aż osiągną one wystarczający rozmiar do samodzielności. Plecostomusy mogą być terytorialne w sezonie tarła, a ich nieco agresywna natura może prowadzić do konfliktów.
Ochrona
Plecostomusy nie są uważane za zagrożone ani wyginające, a większość okazów w sklepach zoologicznych pochodzi z hodowli wIEWIERZĄCYCH w Azji i na Florydzie. Są jednak wprowadzane do środowiska naturalnego przez nielegalne wyrzucanie przez akwarystów i ich liczba rośnie w Zatoce Meksykańskiej. Ciągłe pozbywanie się niechcianych zwierząt przez właścicieli może spowodować niezdrową konkurencję między plecostomusami a gatunkami rodzimymi, co może skutkować spadkiem populacji rodzimych.