Kos amerykański (Turdus migratorius) – z rodziny drozdowatych, jeden z najbardziej rozpoznawalnych ptaków USA. Jego śpiew jeden z pierwszych rano, ostatnich wieczorem. W Kanadzie uważa się go za pierwszego heralda wiosny. Gatunek eurytopiczny – występuje w każdej części Ameryki Północnej.
Ogólne siedlisko
Kos nie jest wybredny – stąd liczebność. Przestrzega w prawie każdym siedlisku naturalnym i antropogenicznym. Pierwotnie lasy otwarte, dziś: od arktyki do tropików, gniazda w bagnach, lasach, krzakowiskach, zagęstkach, rolnych ziemiach, miastach. Dobrze blisko osad przybrzeżnych – drapieżnicy trzymają się z dala od ludzi.
Migracje
Kosy z północy (Kanada, północne USA) wędrują na zimę do Meksyku. Wśród pierwszych wracających wiosną – samce przed samicami do starych miejsc lęgowych. Ptaki z łagodniejszych regionów nie wędrują.
Siedlisko gniazdowe
Kluczowy element. Samica buduje gniazdo 6×2 cale (15×5 cm) z gałązek i traw, klei błotem. Zazwyczaj na drzewach – potrzebne zasłony (liście) chroniące piskląta. Samiec śpi z dala od gniazda, by nie przyciągnąć drapieżników. Grupy samców spią razem w oddzielnym miejscu noclegowym.
Siedlisko pokarmowe
Jedzą owoce i owady – głównie dżdżownice wyciągane z trawy wczesnym rankiem i późnym wieczorem. Preferują polowanie w jednym obszarze blisko gniazda. Wymagane siedlisko z łatwym dostępem do miękkich owadów. Jedzą larwy, gąsienice, pająki, jagody. Nie jedzą twardych owoców ani ziarna.
Kluczowe elementy siedliska
Kosy potrzebują więcej wody niż większość ptaków – blisko źródła wody. Kąpią się 2× dziennie, pozbywając się nadmiaru oleju z skrzydeł. Potrzebną wilgotną glebę – lepsza dla dżdżownic i blota do gniazda. Też: zasłony gniazdowe, pokarm, roślinność chroniąca od niepogody.