Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) to międzynarodowa autorytet w kwestii statusu ochrony gatunków. Kryteria Czerwonej Listy IUCN służą do oceny ryzyka wyginięcia tysięcy gatunków i podgatunków. Czerwona Lista IUCN to najbardziej kompleksowe źródło informacji o globalnym statusie ryzyka wyginięcia zwierząt, roślin i grzybów.
Gatunki dodawane są do listy zagrożonych na podstawie kryteriów oceniających ryzyko wyginięcia. Kryteria te obejmują:
Wielkość populacji: Gatunki z małymi populacjami są bardziej narażone na wyginiecie niż te z dużymi.
Trend populacji: Gatunki, których populacje maleją, bardziej skazane są na wyginiecie niż te ze stabilnymi lub rosnącymi.
Zasięg geograficzny: Gatunki z małym zasięgiem występowania są bardziej wrażliwe niż te o dużym zasięgu.
Jakość siedliska: Gatunki żyjące w zdegradowanych lub zfragmentowanych siedliskach bardziej narażone na wyginiecie niż te w siedliskach wysokiej jakości.
Zagrożenia: Obecność zagrożeń takich jak polowanie, strata siedliska, zmiany klimatu też jest czynnikiem.
Gatunki trafiają na listę zagrożonych, gdy spełniają jedno lub więcej z tych kryteriów. Czerwona Lista IUCN jest regularnie aktualizowana, gdy pojawiają się nowe informacje, więc status gatunków może się zmieniać w czasie.