Opowieść o troutach (trouty) dominowana jest nostalgią, tęsknotą i melancholią. Narrator wspomina o przeszłych wyprawach wędkarskich, budząc poczutę straty i pragnienia prostszych czasów. Opisy przyrody i atmosfery wędkarskich wycieczek wzywa spokój, ciche urocze i głęboką więź z naturą. Pod spodem melancholijne podciśnienie – przelotność chwil i zmiany, jakie niesie czas. Emocje tworzą poignantny, kontemplacyjny nastrój.