Troć tęczowa wykazuje szereg adaptacji behawioralnych:
1. Żywienie i poszukiwanie pożywki:
Oportunistyczne pożywianie – owady, skorupiaki, mniejsze ryby, rośliny. Często stadnią się, zwłaszcza jako mlode, dla ochrony i wydajniejszego poszukiwania. Aktywne, wizualne drapieżnictwo.
2. Rozmnażanie:
Wędrówki tarłowe, często w górę rzeki. Samce mogą budować gniazda (reddy) w żwirze. Po złożeniu jaj – ograniczona opieka rodzicielska.
3. Unikanie drapieżników:
Maskowanie i chowanie w skałach i roślinności. Gwałtowna reakcja ucieczki, wysoka czujność na zagrożenia.
4. Termoregulacja:
Specyficzne tolerancje termiczne, migracje do chłodniejszych wód latem.
5. Interakcje społeczne:
Dorosłe samce terytorialne w sezonie tarła, hierarchie dominacji w stadach.
6. Adaptacyjność:
Tolerancja szerokiego zakresu warunków, adaptacja do środowisk zmodyfikowanych przez człowiek (zbiorniki zaporowe, stawy).