Salinność = ilość soli w wodzie. Ważne w nauce, w codziennym życiu: jakość wody pitnej, akwaria morskie. Dwa główne narzędzia: areometry (hydrometry) i refraktometry – oba proste w obsłudze.
Areometr (hydrometr)
Najprostsza metoda, ale mniej dokładna. Mierzy gęstość właściwą (waga wody słonej / waga tej samej objętości wody czystej). Pobierasz próbkę wody słonej i czystej (destylowanej), ważysz. Stosunek wag = gęstość właściwa. Większość akwariów morskich: 1,020–1,025 (zależnie od gatunków).
Refraktometr
Proste, popularne, dość dokładne. Działają na zasadzie załamania światła: woda zwalnia światło, woda słona mocniej. Kropelka próbki na szklanej płycie, patrzysz przez okular – odczytujesz stopień załamania. Ręczne modele najczęstsze.
Salinometr (przewodnikowość)
Zasada: woda słona przewodzi prąd, czysta – nie. Ładunek przesuwa się jonami soli. Wynik w µS/cm (mikrosiemens na cm). Woda pitna: 100–1000 µS/cm. Woda morska: ~54 000 µS/cm. Duży zakres = precyzyjna kalibracja do nauki i wrażliwych akwariów.
Tytracja laboratoryjna
W laboratorium: do próbek wody morskiej dodaje się chemikalia, by wyznaczyć dokładną objętość NaCl. Równe części próby i chromian potasu do kolby, mieszając, dodaje azotan srebra kropelkowo. Gdy pomarańczowy – przestań, mieszaj do zniknięcia koloru. Znowu azotan srebra kropelkowo. Gdy kolor pomarańczowy zostaje na stałe – obliczasz masę soli na podstawie ilości azotanu srebra.