Rekiny wykazują szerokie spektrum zachowań zależnych od gatunku, siedliska i interakcji ekologicznych.
1. Żerowanie
Wiele gatunków to drapieżnicy żywiące się różnymi organizmami morskimi. Niektóre są opportunistyczne, inne specjalizują się w konkretnej ofierze. Zachowania się różnią: rekin białej aktywnie poluje i atakuje, rekin wielorybi filtruje plankton.
2. Interakcje społeczne
Niektóre gatunki są samotne, inne tworzą grupy społeczne. Społeczne rekiny mogą polować wspólnie, parzyć się lub wędrować w stadach (np. rekiny młotowe).
3. Techniki polowania
Rekiny stosują różne techniki: podsłuchiwanie, prędkość, siła. Rekin byka – potężne "taranie i gryzienie", rekin tygrysi – ostre, ząbkowate zęby do łapania i rozrywania ofiary.
4. Komunikacja
Rekiny komunikują się głównie językiem ciała, sygnałami wizualnymi i chemicznymi. Poza ciała, ruchy płetwami, wzory barwne. Feromony przekazują sygnały związane z parzeniem, zagrożeniem, pożywieniem.
5. Migracje
Niektóre gatunki wędrują daleko, inne mają zasięgi z lokalne. Rekiny białe i wielorybie pokonują ogromne dystanse po pokarm, tarło, cieplejsze wody; rekiny nurkowe zostają w tym samym rafie/przybrzeżu.
6. Rozmnażanie
Rekiny wykazują różne strategie. Niektóre rodzą żywe młode (wiwiparia), inne składają jaja (owiparia). Okresy ciąży bardzo zróżnicowane, jajorodne składają jaja w futrzarach przy dnie.
7. Zachowanie terytorialne
Niektóre gatunki okazują terytorialność, broniąc obszarów przed intruzami, wykazując agresję wobec konkurentów lub drapieżników.
8. Uczenie się i pamięć
Rekiny mają zdolność uczenia się – kojarzą sygnały z nagrodami lub zagrożeniami, dostosowując zachowanie.
9. Adaptacje sensoryczne
Rekiny posiadają doskonały węch, wzrok, słuch, elekcjorecepcję – do wykrywania ofiary, nawigacji, reagowania na otoczenie.
10. Zagrożenia i ochrona
Wiele populacji rekinów zagrożonych: nadmierne łowstwo, utrata siedlisk, przyboczne. Wolny wzrost i niska reprodukcja -> wrażliwość na wyłudzenie. Ochrona: ochrona siedlisk, regulacje łowstwa, populacje zrównoważone.