Jak rak wodny oddycha, gdy nie chodzi? Rola szpadognafity

Gdy rak (Astacus / Procambarus) nie chodzi, do wentylacji skrzydeł służy szpadognafita (scaphognathite) – skrzydełkowaty wyróst u podstawy każdej szczęki (maksilipy).

Mechanizm: otwarcie ust -> szpadognafita ruch na zewnątrz -> woda wpływa do komory skrzeliowej. Zamknięcie ust -> szpadognafita ruch do wnętrza -> woda wypchana przez skrzele. Ten ciągły przepływ pozwala na pobieranie tlenu w spoczynku.

Rak wodny w spoczynku wentyluje skrzela szpadognafitą (wyróst szczęki): otwarcie ust -> woda w komorę, zamknięcie -> woda przez skrzela. Ciągły przepływ = tlen w spoczynku.