Delfiny rzeczne doskonale przystosowały się do życia w wodach przysadzkowych:
Płetwy: Zapewniają główny napęd.
Płetwa ogonowa: Pomaga w stabilizacji, sterowaniu i przyspieszaniu; zazwyczaj mniejsza niż u delfinów morskich, by ułatwiać manewrowanie w wąskich rzekach.
Eholokacja: Wysokoczęstotliwościowe kliknięcia pomagają nawigować w mudlaj wodzie i lokalizować ofiarę.
Ruchy sinuzyjne: Elastyczne, falowane ruchy ciała pozwalają nawigować w zakręconych nurtach i omijać przeszkody.
Zwinność: Poruszają się z imponującą kontrolą gęstą roślinnością i zatarciem.