Homar płaskonogi to potoczna nazwa rodziny Scyllaridae – desiętonogów skorupiaków. Żyją w ciepłych wodach równikowych wokół Karaibów, Morza Śródziemnego, wschodniej części Atlantyku i australijskich wybrzeży. Homary te są jadalne i trafiają do zup z homarem. Mniejsze okazły mogą stanowić niezwykłe urozmaicenie akwarium morskiego typu rifowego.
Wygląd
Homary płaskonogie rozpoznaje się po braku szarp i dwóch szerokich, łuskowatych wyrostach w miejscu, gdzie inne gatunki homarów mają śliskie触须 (wąsy). Ciało jest szerokie i płaskie, z oczodołami uwtopionymi w karapaksie.
Alternatywne nazwy
Rodziny homarów płaskonogich to: Thenus, Arctides, Parribacus, Ibacus i Evibacus. Są bliskimi krewniakami homarów kolczastych i futrzastych. Inne nazwy to: homar konik, homar łyżkowaty, homar hiszpański. Australijczycy nazywają swoje rodzime gatunki „robakami” (ang. bugs).
Homary płaskonogie jako zwierzęta domowe
Gatunki: kapański, czerwonopasmowy, łuskowaty i rzeźbiony nadają się do hodowli w akwarium morskim o pojemności minimum 100 galonów (ok. 380 litrów) w temperaturze 24–28 °C. Żerują mięczakami, ślimakami, małymi rybami, śledzioniami i jeżowcami morskimi, a lubią kopac w podłożu w poszukiwaniu pożywienia – dlatego dekoracje w akwarium muszą być solidnie zafiksowane.
Łow homarów
Jadalne homary łowiono komercyjnie sieciami ślepymi lub ręcznie przez nurków. Zabieranie samic noszących jajka jest zabronione, a osobniki młode należy zostawiać, by mogły dorosnąć.
Jedzenie homarów płaskonogich
Większość mięsa znajduje się w ogonie. Homary te stosuje się w zupach i daniach głównych jako zastępnik innych gatunków homarów i dużych skorupiaków w przepisach na owoce morza.