Najmniejszy morski koń na świecie
Koń karlik (Hippocampus zosterae) występuje w Atlantyku, Zatoce Meksykańskiej i Morzu Karaibskim. Typowe ubarwienie: biały, brązowy, beżowy, beżowy z czarnymi paskami, biały z czarnymi kropkami. Sporadycznie spotyka się zielone osobniki maskujące się w trawach morskich.
Dorastają do zaledwie 3,5–5 cm. Żyją w naturze nieznany czas, w akwarium ok. 1 rok. To najmniejszy gatunek morskiego konia.
Mistrzowie maskowania
Zmiana kolorystyki i mały rozmiar to główna obrona. Dorosłe osobniki mają mało drapieżników. Młode są wrażliwe – chowają się w łodydze morskiej (Zostera), dopóki nie opanują zmiany barwy. Siedlisko: płytkie wody tropikalne, łąki morskie, korzenie mangrowce, rafy koralowe, roślinność pływająca.
Rytuały towarzyskie i rozmnażanie
U morskich koni to samiec nosi jaja w worku żołnierskim – płeć nie rozpoznaje się po kolorze. Podczas koczenia (każdego ranka, do kopulacji) oba partnerzy zmieniają kolory i tańczą – až do 9 godzin. Po przekazaniu jaj samica wraca codziennie do terytorium samca, witają się, tańczą i zmieniają kolory przez kilka minut.
Badania dr Amanda Vincent i dr Heather Koldewey (Project Seahorse, od 1996 r.) udokumentowały to zachowanie.
Zmiana koloru w różnych sytuacjach
- Ukrywanie się przed wrogiem
- Koczenie i kopulacja
- Powitanie partnera
- Pojedyńki samców (zwalczanie ogonami, chrapanie głowami, dźwięki klikające)
Potrafią też wyrastać włosowate wydatki skórne, idealnie naśladujące otoczenie – są mistrzami kamuflażu.