Raki solankowe przetrwają w skrajnych środowiskach dzięki kilku adaptacjom:
- Tolerancja na salinność: Rozwijają się w salinności od wody słodkiej po hipersolaną, regulując płyny wewnętrzne.
- Tworzenie cyst: W trudnych warunkach produkują spoczynkowe cysty odporne na stres środowiskowy, które wylęgują się, gdy warunki się poprawią.
- Oddychanie: Używają skrzydełek i mogą też wchłaniać tlen przez powierzchnię ciała lub odbytnicę w wodzie ubogiej w tlen.
- Filtracyjne żerowanie: Wyspecjalizowane odrosty łapią mikroskopijne glony i cząstki organiczne.
- Rozmnażanie: Rozmanżają się płciowo lub partenogenetycznie, co pozwala populacjom przetrwać bez samców.
- Szybki wzrost: Szybki rozwój pozwala im efektywnie wykorzystywać zmieniające się warunki.