Mudpuppy, znane też jako "psy wodne", to salamandry, które spędzają całe życie w wodzie. Można je znaleźć na dnie jezior i rzek w środkowym i wschodnim USA. Nazwę zawdzięczają charakterystycznemu wyciu, który ma brzmieć nieco jak szczekanie psa. Jak inne płazy, mudpuppy przechodzą kilka przemian w życiu, ale nigdy nie tracą skrzyli.
Jaja
Samce i samice mudpuppy gromadzą się w płytkich, kamienistych obszarach do rozmnażania. Samice noszą nawożone jaja w ciałach przez całą zimę. Wiosną samice wykroplują gniazda w błotnych obszarach otoczonych chroniącymi przeszkodami, takimi jak kamienie i kładki, i zładają od kilkudziesięciu do kilkuset jaj. Jaja mudpuppy mają 5-11 mm średnicy i wykluwają się po 1-2 miesiącach.
Stadium larwalne
Larwy mudpuppy mają trzy zbiory pióropodobnych skrzyli na tyłach głów, pozwalające im oddychać pod wodą. Stadium larwalne może trwać od kilku tygodni do kilku lat, w zależności od gatunku. Larwy salamandr mają też płetwę blisko ogona, pomagającą w pływaniu. Larwy mudpuppy mają charakterystyczne białe pasy biegające wzdłuż długości ciał.
Stadium dorosłe
Większość salamandr i nowików traci pióropodobne skrzyle i płetwy ogonowe, gdy przechodzą ze stadia larwalnego, ale mudpuppy zachowują cechy młodociane, gdy osiągają dojrzałość płciową. Dorosła mudpuppy kolorystyka jednak różni się od stadia larwalnego. Dorosłe mudpuppy tracą pasy, które miały jako młode, i można je zidentyfikować po jednolitych brązowych ciałach z niebiesko-czarnymi plamami. Dorosłe mudpuppy mogą osiągnąć długość do 38 cm.
Neotenia
W przeciwieństwie do innych salamandr, mudpuppy wykazują "neotenię", zjawisko, w którym dojrzałe płciowo zwierzęta zachowują cechy młodociane. Nigdy nie tracą skrzyli, które miały jako młode, bo żyją całe życie w wodzie. Skrzyle są bardziej wydajne niż płuca w wymianie gazów w wodzie, według katedry biologii Uniwersytetu Massachusetts w Amherst.