Strus (Struthio camelus) ma unikalne mechanizmy obrony wynikające z dużych rozmiarów i nietylowości:
1. Szybkość biegu: Strusie biegają do 70 km/h (43 mph) – jedne z najszybszych lądowych zwierząt na krótkich dystansach. Pozwala im uciec przed wieloma drapieżnikami.
2. Ugryzienie i kopnięcie: Potężne nogi z długimi palcami zakończonymi ostrymi pazurami. Gdy zagrożony, strus kopnie do przodu lub na bok z ogromną siłą. Pojedyncze kopnięcie może zabić drapieżnika lub go zainwalidować na czas ucieczki.
3. Kamuflaż: Brązowoszare upierzenie maskinguje strusia w otoczeniu, zwłaszcza gdy leży nisko z wyciągniętą szyją. Trudno go zauważyć.
4. Siła szyi: Długa, elastyczna szyja służy też do obrony – potrafi uderzać ostrym dziobem lub mocno uderzać szyją w walce.
5. Demonstracja agresji: Strusie są terytorialne i potrafią wykazać agresję: rozstawiają skrzydła, topczą nogami, syczą, wydają groźne dźwięki. To często odstrasza drapieżnika.
6. Dziób: Mocny dziób potrafi dziobać i bodnąć drapieżnika. Choć nie tak ostry jak u niektórych ptaków, nadal może zranić i zbolesć.
Strusie zazwyczaj łączą te metody, z bieganiem jako najskuteczniejszym odstraszaczem. Należy pamiętać, że zacięty strus może być groźnym przeciwnikiem.