Gryzoны dzielą szereg wspólnych cech:
Cechy fizyczne:
Dwa duże, nieustannie rosnące siekacze: To najbardziej charakterystyczna cecha gryzońów. Te przód zębów służą do gryzenia i nigdy nie przestają rosnąć, wymagając od gryzoна ciągłego zużywania ich przez gryzienie.
Pojedyncza para siekaczy dolnych: Mają jedną parę siekaczy dolnych, które pasują do górnych pod względem wielkości i kształtu.
Przerwa między siekaczami a zębami tłuczymi: Istnieje odstęp, zwany diastemą, między siekaczami a zębami tłuczymi. Pozwala to na właściwe gryzenie i zapobiega zużywaniu siekaczy przez zęby tłucze.
Czterokomorowe serce: Jak większość ssaków, gryzoны mają czterokomorowe serce dla efektywnego krążenia.
Mały rozmiar: Choć są wyjątki, większość gryzońów jest stosunkowo mała.
Długi ogon: Choć niektóre gryzoны mają krótsze ogony, wiele ma długie, często chwytne ogony (zdolne do chwytania).
Cechy behawioralne:
Roślinożerne lub wszystkożerne: Większość gryzońów żywi się głównie roślinami, ale niektóre są wszystkożerne, jedząc rośliny i zwierzęta.
Wysoki wskaźnik rozmnażania: Gryzoны mają wysoki wskaźnik rozmnażania, często rodząc duże mioty potomstwa.
Nocne lub zmierzchowe: Wiele gryzońów jest nocnych lub aktywnych o świcie i zmierzchu, by unikać drapieżników.
Norowe lub drzewne: Gryzoны często żyją w norach pod ziemią lub na drzewach, w zależności od gatunku.
Ważna uwaga: Choć te cechy są wspólne, istnieje ogromne zróżnicowanie wśród gryzońów. Niektóre gatunki, jak kapybara (największy gryzoń), mają unikalne adaptacje i wariacje cech fizycznych i behawioralnych.